Sepsis نوزادی چیست ؟ارسال شده توسط در مارس 9, 2021


سپسیس  یا عفونت خون وضعیتی است که در آن بدن با یک عفونت جدی می جنگد، اگر شما در وضعیت سپسیس قرار بگیرید، در وضعیت کاهش فشار خون که به آن شوک می گویند خواهید بود. این وضعیت یا بدلیل سیستم های دفاعی بدن شما و یا بدلیل مواد سمی که توسط عوامل عفونی مثل باکتری، ویروس و یا قارچ ها ایجاد می شود، حاصل گردد.
سپسیس یک بیماری جدی است که معمولاً توسط باکتری ایجاد میشود.
سپسیس زمانی اتفاق می افتد که باکتری در ریه، روده ها، مجاری ادراری و مثانه، سمی تولید می کند که به سیستم ایمنی بدن و ارگانها و بافتهای بدن، حمله می کند.
می تواند بسیار خطرناک باشد زیرا در صورتیکه درمان نشود، برروی کلیه ها، ریه ها، مغز و گوش اثرات خطرناکی خواهد گذاشت.
در هر فرد ودر هر سنی اتفاق می افتد ولی بیشتر در شیرخواران کم سن که سیستم ایمنی بدنشان به اندازه کافی رشد نکرده است و عفونت خیلی دیر از بدنشان دفع میشود و افرادی با سیستم ایمنی ضعیف مثل HIV  شایع تر می باشد.
اگر درجه حرارت مقعدی شیرخوار شما ۴/۱۰۰ فارنهایت یا ۳۸ درجه سانتیگراد باشد و علائمی شبیه خواب آلودگی، کم اشتهایی و مشکل تنفسی باشد، بهتر است به پزشک مراجعه کنید.
در بچه های بزرگتر علائم سپسیس ممکن است شامل تب(دهانی) بالای ۵/۹۹ فارنهایت و یا ۵/۳۷ درجه سانتیگراد باشد و همچنین خواب آلودگی، تحریک پذیری و شکایت از احساس گرما، باشد (گرگرفتگی)
اگر درجه حرارت بدن بچه شما نرمال باشد ولی هنوز نگران هستید بهتر است به پزشک مراجعه کنید.
Sepsis چیست؟
وقتی که بدن به عفونت و التهاب باکتریال بطور طبیعی، واکنش نشان دهد سپسیس اتفاق می افتد. در سپسیس باکتریها سمی تولید می کنند که باعث انتشار وسیع التهاب در ارگانهای بدن شده و درجه حرارت بدن فرد فشار خون و عملکرد ریه ها و دیگر ارگانها بسرعت تغییر می کند.
شیرخواران زیر ۲ ماه، بیشتر مستعد عفونت خون (sepsis) هستند زیرا سیستم ایمنی آنها هنوز بقدر کافی جهت دفع برخی از منابع عفونی، رشد نکرده است. همچنین در افرادی که سیستم ایمنی آنها بوسیله بیماریهای مزمن و بیماریهایی مثل ایدز به مخاطره افتاده است، شایعتر است.
علائم و نشانه های سپسیس:
در نوزادان علائم واضح کمتری دارد ولی این علائم از کودکی به کودک دیگر متفاوت ممکن است باشد. غالباً این کودکان بیحال هستند و از خود نمی توانند مراقبت کنند.
برخی از علائم و نشانه های عفونت خون در نوزادان و کودکان شامل موارد زیر است:
۱-بی اشتهایی و اشکال در غذا خوردن
۲-تب (بالای ۴/۱۰۰ درجه فارنهایت و ۳۸ درجه) یا گاهی پایین آمدن غیرطبیعی درجه حرارت بدن
۳-ناتوانی و سستی و بی ارادگی
۴-لتارژی (بی تفاوت و نمی شنود)
۵-کاهش تن صدا (مثل گرفتگی صدا)
۶-تغییرات ریت قلب یا تاکی کارد است (سپسیس زودرس) و یا برادی کارد است (سپسیس دیررس) و سپسیس معمولاً با شوک همراه است.
۷-تنفس سریع یا دیسترس تنفسی
۸-آپنه (سیکلی که به مدت ۱۰ ثانیه تنفس نوزاد قطع میشود.)
۹-زردی
کودکان بزرگتر که مبتلا میشوند تب از طریق دهان بالای ۵/۹۹ فارنهایت یا ۵/۳۷ درجه سانتی گراد، استفراغ و احساس طپش قلب داشته باشند. کودکانی که سپسیس دارد مکنست بیماری آنها با یک عفونت مثل سلولیت شروع شودکه انتشار و شروع سلولیت، نشانه بدتر شدن بیماری است نه بهبود آن.
علل سپسیس چیست؟
باکتریها تقریباً، همیشه علت سپسیس نوزادان و کودکان می باشند. باکتریهایی مثل Ecoli، لیستریامنوسیتوژنز، نیسر یا مننژتیدیس، استرپتوکوک پنومونیه، هموفیلوس آنفولانزاتیپ B، سالمونلا و استرپتوکوک B بطور معمول بیشتر باعث ایجاد سپسیس در نوزادان و کودکان بیشتر از ۳ ماه میشوند.
نوزادان نارس که در بخش مراقبت ویژه NICU بستری میشوند، بشدت مستعد سپسیس هستند زیرا سیستم ایمنی آنها هنوز توسعه نیافته است و نسبت به سایر کودکان ابتدایی تر است و این نوزادان روشهای تهاجمی طولانی مدت مثل Iv line (خطوط داخل عروقی)، کتترهای متعدد، و نیتلاسیون از طریق تراشه را خوب تحمل نمی کنند. انسریون جراحی (برش جراحی) در نوزادان کم سن جهت گذاشتن کتتر یا هر نوع تیوپ دیگری، می تواند مسیری را برای ورود باکتریهایی که بصورت طبیعی در سطح پوست زندگی می کنند به داخل بدن نوزاد فراهم کرده و ایجاد عفونت نماید.
بیشترین علت سپسیس در نوزادان تازه متولد شده، ورود باکتریها در طی حاملگی مادر، زایمان و پس از زایمان به داخل بدن نوزاد می باشد. بعضی از حاملگی های پرخطر که می تواند باعث افزایش ریسک ابتلا به سپسیس در نوزاد شود شامل موارد زیر است:
۱-خونریزی
۲-تب مادر
۳-وجود عفونت در رحم یا جفت
۴-پارگی زودرس کیسه آمینوتیک (قبل ۳۷ هفته جنینی)
۵-پارگی کیسه آب (آمینوتیک) زودتر از موعد زایمان (۱۸ ساعت یا بیشتر قبل از زایمان)
۶-زایمان سخت وطول کشیده
GBS
بعضی باکتریها (بخصوص استرپتوکوک گروه B) توسط نوزادان تازه متولد شده می تواند دریافت شود. دست کم از هر پنج زن حامله ای که حامل باکتری استرپتوکوک گروه B در واژن یا رکتوم خود هستند، یکی از آنها می تواند باکتری را به نوزاد خود در طی زایمان منتقل کند.
تشخیص و درمان سپسیس
هیچ نوع تست آزمایشگاهى قابل قبولى براى تشخیص زودرس سپسیس وجود ندارد. تظاهرات بالینى (فوق‌الذکر) به‌صورت‌هاى مختلف وجود داشته و غیر اختصاصى مى‌باشند. یافته‌هاى آزمایشگاهى ممکن است شامل لکوسیتوز با شیفت به چپ، ترومبوسیتوپنی، هیپربیلى‌روبینمی، و پروتئینورى باشند.
همچنین ممکن است لکوپنى ایجاد شود. در باکتریمى کلوستریدیائی، مالاریا، واکنش‌هاى داروئی، یا DIC ممکن است همولیز فعال به‌وجود آید. در DIC ممکن است شواهد تغییرات میکروآنژیوپاتیک در اسمیر خون محیطى دیده شود. به‌زودی، آلکالوز تنفسى در اثر هیپرونتیلاسیون و به‌ دنبال آناسیدوز تنفسى و هیپوکسمى ایجاد مى‌شود. CXR داراى شواهد ARDS یا پنومونى زمینه‌اى خواهد بود. تشخیص قطعى نیازمند ایزولاسیون میکروارگانیسم‌ها ازخون یا از محل موضعى عفونت است.
حداقل دو نمونه خون جهت کشت از دو محل مختلف سوراخ شده به‌وسیله سوزن باید تهیه گردد.
اگر کشت‌هاى خون منفى باشند، تشخیص به رنگ‌آمیزى گرم و کشت محل اولیه عفونت یا کشت بافت پوستى که به‌ طور ثانویه دچار عفونت شده است، بستگى دارد

Sepsis نوزادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *